عادت آزاردهنده ایرانیها در بازار
بارها درباره انتقالهای شکست خورده و حتی مشکوک برخی بازیکنان وطنی به کشورهای اطراف نوشتیم که مشخص نیست در راستای چه اهدافی انجام میشوند.
هفته گذشته یکی از مدیران باشگاه سپاهان مدعی شد پروژه جذب محمدمهدی محبی منتفی شده چرا که باشگاه اتحاد کلبا برای جدایی قرضی این بازیکن تا انتهای فصل، مبلغ یک میلیون دلار طلب کرده است. دیروز اما خبر رسید که این وینگر ۲۵ ساله به سپاهان بازگشته؛ بازیکنی که تابستان امسال راهی امارات شده بود، اما عمر حضورش در آنجا فقط تا همین مقطع کفاف داد.
بارها درباره انتقالهای شکست خورده و حتی مشکوک برخی بازیکنان وطنی به کشورهای اطراف نوشتیم که مشخص نیست در راستای چه اهدافی انجام میشوند. نفراتی بعضا مستعد که راهی امارات یا روسیه میشوند، اما فرصتی برای اثبات تواناهاییهایشان پیدا نمیکنند؛ تا اینکه دوباره به تیم سابق برمیگردند یا در یک تیم ایرانی دیگر مشغول بازی میشوند. این وسط هم مبلغی که برای دریافت رضایتنامه بازیکن مدنظر به باشگاه لیگ برتری پرداخت شده بود، با انتقال قرضی و جابهجاییهای دیگر جبران میشود. نمونه یک حرکت اقتصادی عجیب که حتی کودکان هم به متضرر بودن آن واقف هستند، اما مدیران ایرانی خیر! مثلا همین مورد محبی را بررسی کنیم.
بازیکنی که پارسال آمار خوبی را در سپاهان به جای گذاشت و به واسطه بند ۶۰۰ هزار دلاری که برای پیشنهادهای خارجیاش درج شده بود، با همین مبلغ راهی اتحاد کلبا شد. با تنها ۲۵۵ دقیقه بازی و بدون هیچ تاثیرگذاری، او در لیست مازاد تیم اماراتی قرار گرفت و با توجه به نیاز سپاهان به جذب وینگر، به تیم سابقش لینک شد، اما مبلغی نجومی برای جدایی موقتش در نظر گرفته شده بود.
ابتدا سپاهانیها از بازگرداندن میلیون دلاری محبی صرفنظر کردند، اما شما بگویید که کلبا راضی به چه مقدار تخفیف از یک میلیون دلار شده که این معامله جوش خورده؟ حتی اگر طرف اماراتی نیمی از خواستهاش که مورد ادعای سپاهانیها بود را کاسته باشد، بازهم هزینه نیم فصل حضور محمد مهدی محبی در این تیم تقریبا به اندازه کل پولی است که در تابستان برای جدایی قطعی وی دریافت شده بود. محمد محبی، شهریار مغانلو، مهدی قائدی و مثالهای فراوانی از این دست وجود دارند که برای بازگشت قرضیشان به ایران، تقریبا به اندازه مبلغ رضایتنامهشان خرج شده. خب این چه شیوه تجارت معکوسی است که باشگاهها پیش گرفتهاند؟
در گیرودار رونمایی دوباره از محبی، خبر رسید باشگاه سپاهان قرارداد محمدجواد آقاییپور را هم فسخ کرده است. مهاجمی که تابستان پارسال، با تیمهای مختلفی مشغول مذاکره بود، اما در نهایت با هایجک زردها که گفته میشد ۲۰ تا ۳۰ میلیارد تومان هزینهبر بوده، لباس این تیم را پوشید. دقت کنید او تا چه اندازه برای ترکیب محرم نویدکیا ناکارآمد تلقی شده که باشگاهی مثل سپاهان که معمولا هیچ بازیکن قابلی را به صورت رایگان از دست نمیدهد، راضی به جدایی آقاییپور شد تا او به آلومینیوم اراک بپیوندد.
این جابهجاییهای عجیب و بیفایده، یک بار دیگر ثابت میکند هزینهکرد در فوتبال ایران، تنها کاری است که مدیران منصوب شده انجام میدهند و برایشان مهم نیست این مبلغ از جیب کدام کارخانه یا نهاد دولتی خرج میشود. اصولا عمر حضور این افراد هم به قدری نیست که برای این مدل رد و بدل کردنهای عجیب پول و خریدهای شکست خورده، به کسی جواب پس بدهند چون غالبا پاداش این مدل خدمت کردن را با ترقی در پستهای دیگر میگیرند!
