۱۵۳ مطلب
«ما هر دو بسیار عصبی بودیم. پلیس به اسناد ما نگاه کرد و گفت اوکی و رفت. شاید کمتر از ۲۰ ثانیه طول کشید. وقتی قطار از اتریش عبور کرد و متوقف نشد فهمیدیم که در وضعیت امن قرار داریم. من فکر میکنم که ساعت ۶ صبح به مونیخ رسیدیم. امروز نمیتوانم این را باور کنم اما ما واقعا دو ساعت هم در راه خوابیدیم»
حدود 150 تا 300 نفر از اهالی چرنوبیل با وجود توصیه ها و هشدارهای مقامات حاضر به ترک سرزمین خود نیستند. بسیاری از این افراد سالخورده و در دهه 80 سالگی خود هستند.
در شروع جنگ ایران و عراق، عراق با آمریکا رابطه دیپلماتیک نداشت و نیز رابطه سردی را با سایر کشورهای غربی دارا بود. در مقابل رابطه بسیار محکمی با شوروی سابق داشت. اما صدام برای گرمی روابط با سایر کشورها به ویژه کشورهای غربی و استفاده حداکثری از این رابطهها برای جنگ با ایران، چه سیاستی را در پیش گرفت؟
نباید تصور کرد که بهبودی روابط آمریکا و ویتنام به سادگی به دست آمد. برخی از رهبران حزب کمونیست ویتنام از مقاصد آمریکا برای براندازی رژیمشان از طریق «تحول مسالمتآمیز» ابراز نگرانی میکردند. به این معنی که آمریکا از اقتصاد لیبرال و اصلاحات اقتصادی در ویتنام حمایت میکند. امری که نهایتا حکمرانی حزب کمونیست را تضعیف میکرد. اما برای رفع این نگرانی، آمریکا و ویتنام در بیانیه دوجانبهای در سال ۲۰۱۳ تعهد کردند که به نظام سیاسی یکدیگر احترام بگذارند.
تنها گروهی که نارضایتی خود را از ساخته شدن این سریال ابراز کردند، مقامات کرملین بودند. روز چهارشنبهی هفتهی گذشته هالیوود ریپورتر گزارش کرد که یک کمپانی روسی که وابسته به دولت است، درصدد ساخت سریالی دربارهی چرنوبیل است، سریالی که قصد دارد نقش آمریکا را در وقوع این فاجعه اتمی برجسته کند و به نوعی پاسخی باشد به پروپاگاندای آمریکا در روایت دراماتیزه شدهی فاجعهی چرنوبیل.
البته جنون رسیدن به اعماق زمین مختص شوروی نبود. آمریکاییها هم یک پای رقابت بودند. مثل فتح فضا، گذشتن از پوسته کره زمین و رسیدن به گوشته آن مجالی بود برای قدرتنمایی و اثبات برتری بر دیگری.
باوجود اینکه سه دهه از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی می گذرد اما نیکلای همچنان یک کمونیست وفادار و متعهد باقی مانده است و به حزب کمونیست کمک می کند.
مهمترین حادثهای که پس از مرگ استالین اتفاق افتاد، محکوم کردن سیاستهای شوروی در دوران رهبری استالین توسط خروشچف و تغییرات استراتژیک شوروی بود. با این توضیح که پس از مرگ استالین نگاه شوروی به غرب وسیعتر شد. مسأله دیگری که بعد از مرگ استالین رخ داد، این بود که آن حکومت تک نفره و دیکتاتور مآبانه استالینی جای خود را به یک حکومت شورایی داد.
زندانیان در زندان های شوروی خاکوبی را زندگینامه خود میدانستند. زندگیای که سراسر خونریزی، خشونت و جنایت بود و این برای آنان افتخار محسوب میشد.
رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی ادامه داد: روزنامههای شوروی هم میگفتند که ما اجازه نمیدهیم ملّاها در ایران پیروز شوند و رادیو مسکو نیز میگفت: انقلاب اسلامی، انقلابی ارتجاعی است.
