۲ مطلب
در پنجمین کنگره بینالمللی هنر و باستانشناسی ایران که در بهار سال ۱۳۴۷ به مدت ۹ روز در تهران و اصفهان و شیراز (به مدیریت نگهبان) تشکیل شد، بهترین موقعیت دست داد تا بتوان اقدامات جدیتری در مبارزه با مبادلات غیرقانونی و قاچاق آثار باستانی و میراث فرهنگی انجام داده و از این نیروی علمی و جهانی در این زمینه بهرهبرداری کرد.
دکتر نگهبان همیشه جای خالی واحدهای عملی باستانشناسی را در میان دروس این رشته خالی میدید و پس از برنامهریزیهای طولانی در سال ۱۳۴۸ با حفاری محوطههایی، چون زاغه، سگزآباد و قبرستان که تاکنون نیز ادامه پیدا کرده است؛ موجب رشد و ارتقای دانش باستانشناسی با انجام پروژههای میدانی در میان دانشجویان باستانشناسی ایرانی شد.
