فرضیۀ اصلی هیرشمن این است که مهمترین مانع توسعه، نه کمبود منابع یا ساختارهای انعطافناپذیر، بلکه «موانع ادراک تغییر» است.
۶۱۱ مطلب
فرضیۀ اصلی هیرشمن این است که مهمترین مانع توسعه، نه کمبود منابع یا ساختارهای انعطافناپذیر، بلکه «موانع ادراک تغییر» است.
جلایی پور برخلاف برخی تحلیلها از جمله تعبیر آصف بیات از خیزش ۱۴۰۱ بهعنوان جنبش انقلابی، معتقد است ایران در شرایط انقلابی نیست، زیرا دولت پوشالی نیست، و علاوه بر آن گفتمان انقلابی منسجمی نیز وجود ندارد.
«جبهه انقلاب نباید قربانی افراد یا گروهها شود. اشخاص میآیند و میروند، اما جبهه باید باقی بماند. معیار ما باید اصول انقلاب و تبعیت از ولایت باشد، نه نامها و چهرهها. اگر خطایی دیدیم، موظفیم در اصلاح یکدیگر بکوشیم. در دوران غیبت امام زمان (عج)، کلام ولی فقیه برای ما فصلالخطاب است.»
پسر پزشکیان با توئیتی که در آن در مورد تدریج در دل اصلاحات صحبت کرده بود واکنش محمد علی ابطحی را برانگیخت.
مهانداس کارامچاند گاندی حقوقدان، ملیگرای ضد استعمارگری و اخلاقشناس سیاسی اهل هند بود که با هدف رهبری جنبش موفق استقلالطلبی هند از راج بریتانیا، عمل مقاومت بدون خشونت را به کار گرفت. این تصاویر از کاریته برسون است.
تا پیش از انقلاب و در سالهای آرامش پیش از آن، ملوانان نیروی دریایی روسیه کاملا در انقیاد مقامات ارشد دولتی بودند اما در هنگام حمله به کاخ زمستانی تزار نیکلای دوم در سنت پترزبورگ این حرف شنوی دیگر وجود نداشت.
عده ای با تعرض فیزیکی، اقدام به ضرب و جرح و سرقت کیف دستی خبرنگار ایرنا کردند.
صفر قهرمانیان، مبارزی که بیش از سه دهه از عمرش را در زندان گذراند، نماد نسلی بود که در برابر ستم ایستاد و هرگز تسلیم نشد. فرزند دهکدهای در آذربایجان که با دستان پینهبستهاش از زمین برخاست و با صدای بلند فریاد عدالت سر داد؛ مردی که زیر سایه حکم اعدام زیست اما خم به ابرو نیاورد، و روزی که آزاد شد، گفت: «ملت مرا شرمنده خود کرده است.»
در میان چهرههای گمنام اما تأثیرگذار تاریخ معاصر ایران، نام صادق امانی بیش از آنکه در حافظه عمومی شناخته شده باشد، در لایههای پنهان مبارزات پیش از انقلاب جا خوش کرده است؛ مردی برخاسته از دل بازار تهران که از حلقه یاران نواب صفوی به صف مؤتلفه اسلامی رسید و با طراحی عملیات ترور حسنعلی منصور، مسیرش را از فعالیتهای فرهنگی به کنش انقلابی کشاند. اعدامی سحرگاهی در پادگان حشمتیه، پایان مردی بود که بهزعم خود میخواست با «انفجار» افکار عمومی، رژیم را به لرزه درآورد. این روایت، نگاهی دارد به زندگی،…
سال ۱۹۴۷، فیدل هنوز دانشجو بود که دانههای انقلابی در دلش جوانه زد. دل به مبارزه علیه ظلم و ستم بست؛ علیه دیکتاتورها و نفوذ آمریکاییها. روزهای شور و هیجان در کلمبیا و همراهی با تبعیدیان دومینیکن، بخشی از این مسیر پرماجرا بود. زندان و تبعید اما نمیتوانستند شعلهای که در او زبانه میکشید را خاموش کنند.
