در آن هنگام که رئیسجمهور وقت ایران قطعنامهها علیه ایران را کاغذپاره خواند و برای این اظهار او کف زدند و هلهله کردند، دیگران نیز با تجری خاطر این راه را برگزیدند و با درآمدهای کلان ناشی از فروش نفت، این طرز فکر را موجه جلوه داده و تظاهر به نبود تأثیر عملی قطعنامهها بر متن جامعه ایران کردند.