معمار برجسته معاصر، استیون هال، با ترکیب نور، ماده و فضای انسانی، آثاری خلق میکند که فراتر از فرم هستند. پروژههای او تجربهای شاعرانه و عمیق از معماری را به مخاطب ارائه میدهند.
۴۷۰ مطلب
معمار برجسته معاصر، استیون هال، با ترکیب نور، ماده و فضای انسانی، آثاری خلق میکند که فراتر از فرم هستند. پروژههای او تجربهای شاعرانه و عمیق از معماری را به مخاطب ارائه میدهند.
کلبه درختی «کریستال سیاه» که در کوههای کَتسکیل در ایالت نیویورک آمریکا قرار دارد، به دلیل طراحی معاصر و منحصربهفرد خود مورد توجه قرار گرفته است. این سازه توسط دفتر طراحی باومروم آلمان طراحی شده و ترکیبی از چوب و فلز را در خود جای داده است.
ساختمان کریدل در دوسلدورف، با سازه چوبی–هیبریدی و نمای الماسی شکل، مفهومی نوین از معماری چرخهمحور را به نمایش میگذارد. این پروژه با فلسفه «گهواره تا گهواره» همه اجزا را قابل بازیافت و جداسازی طراحی کرده است.
این برج یادبود در توندابایاشی اوزاکا، با طراحی مدرن و نمای چشمگیر بتنی، نمادی از صلح و یاد قربانیان جنگ جهانی است. سازهای که هم تاریخی است و هم جاذبهای معماری بینظیر برای بازدیدکنندگان منطقه محسوب میشود.
ساختمان «بیوسفر» در مونترال، که به عنوان غرفه ایالات متحده در نمایشگاه جهانی ۱۹۶۷ طراحی شده بود، یکی از مهمترین آثار معماری باکمینستر فولر است. این گنبد نمادین در سال ۱۹۷۶ دچار آتشسوزی شد، اما ساختار اصلی آن حفظ شد و در نهایت به موزه محیط زیست تغییر کاربری داد.
پیت بلوم، معمار ساختارگرای هلندی، با طرح خانه های مکعبی خود در پی تحقق رویای «بام شهری» بود. او در این پروژه، که اکنون به یکی از نمادهای شهر روتردام تبدیل شده، تلاش کرد یک روستای متراکم و آویزان را بر فراز شهر بنا کند تا زندگی مدرن شهری را با حس همبستگی محلی ترکیب نماید.
هتل سوفیتل توکیو، بنایی نمادین با طراحی عجیب که شبیه به یک کمد بزرگ بود، پس از تنها ۱۲ سال فعالیت در سال ۲۰۰۶ تخریب شد. این اثر که تلفیقی از مدرنیته و مفاهیم شینتویی بود، شکافی عجیب در چشمانداز افق پارک اوئنو ایجاد کرد.
دفتر معماری «دیگر» به سرپرستی علیرضا تغابنی، طراحی پروژه «ساختمان مسکونی 10 واحدی نسرین» در تهران را انجام داده است. این طرح در سال ۱۳۹۶ اجرا شد.
در شهر آخن آلمان یک ساختمان مسکونی و تجاری بی رنگ و رو به شدت مورد توجه طرفداران سبک معماری بروتالیسم قرار دارد. سازه ای که توسط کارل هاینز گانسفورت در سال ۱۹۶۹ طراحی شد، به عنوان یکی از نمونههای شاخص معماری بروتالیسم، همواره مورد توجه قرار داشته است.
