ابعاد ماجرا و انگیزههای مهین برای ارتکاب قتل حیرتآور است. او مادر ۲فرزند است که برای تامین هزینههای ۲دختر خود که یکی از آنها معلول و نیازمند داروهای کمیاب است و پرداخت سود بدهیهای خودش و همسرش که به اعتیاد سنگین مبتلا شده دست به شکار و قتل زنان شهر زده است.
فیلم سینمایی «عنکبوت» به کارگردانی ابراهیم ایرجزاد و نویسندگی اکتای براهنی، تهیهکنندگی جواد نوروزبیگی و سرمایهگذاری محمدصادق رنجکشان درباره یکی از قاتلان زنجیرهای دهه هفتاد است که در شهر مشهد چندین زن خیابانی را به قتل رساند.
من در یک مسافرخانه کارهای خدماتی انجام میدهم. از طرفی به مقابل راهآهن میرفتم و افرادی که دنبال مسافرخانه هستند را به مسافرخانه میآورم. در این میان دختران فراری، یا کسانی که مدارک شناسایی ندارند تا بتوانند در مسافرخانه اقامت کنند هم به سراغم میآیند و آنها را به خانهام میبرم.
این زن و شوهر به فاصله ۵ روز ۲ فقره قتل انجام داده بودند و حین ارتکاب جرم سوم یا قتل سوم، مضروب از دست آنها فرار کرده که با تحقیقات قضایی مشخص شد این زوج با برنامهریزی منظم، مقتولان خود را با ضربات چاقو و سنگ به قتل رسانده است.
رئیس بخش معاینات روانپزشکی اداره کل پزشکی قانونی استان تهران گفت: این که پزشکی قانونی هنوز در مورد سلامت روان پدر و مادر بابک خرمدین اظهار نظر رسمی و قطعی نکرده است به این دلیل است که موضوع روان شناسی قتلهای زنجیرهای بسیار پیچیده است و باید معاینات دقیق روان پزشکی و ارزیابی ها، آزمایشها و آزمونهای روانی مختلفی در زمینه آن انجام شود.
همه چیز از بهمن سال ۸۶ در کمالشهر کرج شروع شد، آن هم با جسد زنی سیوپنج ساله. برای عذاب وجدان دیر شده بود و قتلهای سریالی پشت سر هم تکرار. داستان سر دراز داشت، از شمال به کرج کشیده شده بود. ۱۰ قتل و سرقت زنان سرانجام با تلفن همراه یکی از مقتولان قاتل را به بند کشید و پرده از این جنایت هولناک برداشت.
در یک پیام رمزگشایی شده تازه از زودیاک قاتل سریالی معروف گفته شده: «امیدوارم که تلاش برای گرفتن من برایتان سرگرم کننده باشد. من از اتاق گاز نمیترسم، این مرا زودتر به بهشت میفرستد چرا که من الان برده کافی دارم که برایم کار کنند. »
متهمبهقتل در اعترافاتش گفت: در اولین قتل خودروی پژوی راننده را از خروجی شهر بوشهر به مقصد دیر به صورت دربستی کرایه کردم و در نزدیکی خورموج راننده را با شلیک گلوله کشتم و خودرویش را سرقت کردم. آن پژو را دو روز بعد از قتل به فردی به مبلغ 10 میلیون تومان فروختم.
در مستندی جدید با عنوان ۷۸/۵۲ که درباره همان صحنه ساخته شده است، پیتر باگدانوویچ به یاد میآورد که هنگامی که فیلم روانی برای نخستین بار در نیویورک به نمایش درآمد، فریاد تماشاگران سالن سینما را پر کرده بود و قطع نمیشد. اما هیچکاک خیال داشت که چند سال بعد فیلمی ترسناکتر و غافلگیرکنندهتر بسازد که قرار بود نامش کالیدوسکوپ باشد.
مجید در زندان توانسته بود در مدتی که برای خوردن شام دستبند نداشت، خودش را با طنابی که از حاشیه پتوهای سلول درست کرده بود، خفه کند. با خودکشی مجید پرونده قتلهای او نیز برای همیشه بسته شد. یکی از نزدیکانش گفته است: وی به دلیل کشیدن چک بدون محل دو سال به زندان میافتد و بعد از آزادی از زندان، از ارتباط همسرش با پسرخاله خود آگاه میشود. این که چرا این دو نفر را نکشت، هیچوقت مشخص نشد ولی او به همین دلیل تمام زنانی را که فکر میکرد و در عمل میدید به شوهرانشان وفادار نیستند به قتل میرساند.