۵۸ مطلب
تقی آزاد ارمکی گفت: «اقلیت نمیتواند برای اکثریت تصمیم بگیرد. وقتی اقلیت تصمیم میگیرد، یعنی دارد یک نوع دیکتاتوری اعمال میکند؛ حتی اگر بهترین و صالحترین آدمها اقلیت باشند، این دیکتاتوری اقلیت حتی خوب علیه یک اکثریت غیر خوب میشود. به نظر من این خلاف عقل مدرن بشری است و قطعاً شرع همین نظر را دارد.»
ترامپ یک شخصیت غیراخلاقی، مبتذلِ دزد و ضدقانون است. یک معنا دارد. سرکشیده که میخواهم جهان را نجات دهم. دنیا دچار فقر نهادهای میاندار شده است. در بدترین دوره تاریخ جهانیم. در جنگ اسرائیل یک نیروی میاندار وسط نیامده. سازمان ملل هم مسخره شد. در این فضا لمپنها بالا میآیند. ترامپ بالا میآید. وقتی به فرهنگ به معنای توده تکیه میکنیم تا فرهیختگی این اتفاق میافتد. ما فرهیختگی را به سخره گرفتیم. دانشمندان را به انزوا بردیم. این یعنی ویرانی فرهنگ. دنیا دچار پوپولیسم اجتماعی، سیاسی فرهنگی شده.…
جامعه تصمیم گرفته که دیگر به نظام سیاسی کاری نداشته باشد و من اسم این تصمیم را نوعی فراموشی عرصه سیاست و حکومت در ایران میگذارم.
جامعه تلاشهای بسیار زیادی برای اصلاح نظام سیاسی و اجتماعی کرد، مردم با گرایشات چپ، راست، اصولگرایانه و اصلاحطلبانه مشارکت حداکثر داشتند و اینطور نبود که مردم فقط دوم خرداد حداکثری آمده باشند، بلکه در تمام دورههای بعد هم مشارکت حداکثر داشتند. دیگر این مردمِ بیچاره چهقدر باید به صدای اصولگراها و اصلاحطلبها گوش بدهند؟
تقی آزاد ارمکی گفت: امروز به خاطر تعداد زیاد ایرانیان خارج از کشور، پدیدهای به نام ایران فراتر از مرزهای جغرافیایی در حال شکلگیری است. مفهومی در جهان تولید شده که در حال گسترش است. بسیاری از ایرانیانی که ایران را ترک کردند، فرهنگ و مناسباتشان را نیز با خود بردند. بعد منفی این پدیده این است که سرمایه انسانی و مادی از کشور خارج شده و بازگشت آن، دور از انتظار است.
یک استاد جامعهشناسی دانشگاه تهران، گفت: در زیست اجتماعی طبیعی هم، شادی و غم توامان و درهماند و اشکال گوناگون هم دارند. ما نمیتوانیم فقط غمهای یک جامعه را نشان دهیم و شادی را در سایۀ غم توضیح دهیم؛ و یا برعکس. اینها درهم و برهماند.
اولین علت مهاجرت نخبگان از کشور دلیل اقتصادی نیست. نخبهها به این دلیل مهاجرت میکنند که در خیلی از عرصهها، شبهنخبهها حضور و نفوذ دارند و جای آنها را گرفتهاند. مسئله دیگر، بدبینی نسبت به نخبهها در کشور است.
تقی آزادارمکی؛ جامعه شناس، گفت: جامعهشناسی و بهطور کلی علوم انسانی باید بتواند رنج مردم را غیرخشونتآمیز بازگو کند و در کاهش آن، مؤثر باشد؛ اگر دانشی، هر دانشی، نتواند به کاهش رنج بشر کمک کند، خود یک معضل است
تقی آزاد ارمکی گفت: وقتی نظام اشتغال در ایران سطح نازلی دارد، به چه دلیل دانش باید سطح بالایی داشته باشد؟ وقتی اینجا ارزش تخصص پایین است، چرا باید سطح دانش بالا باشد و ما به دنبال این باشیم که همۀ ایرانیان از حیث دانش و تخصص در بالاترین سطوح ممکن باشند؟ با این دانایی و تخصص قرار است در کجای نظام اشتغال کشور مستقر شوند؟
آزاد ارمکی گفت: در حال حاضر جامعهای داریم که در خود فرو رفته است. به لحاظ سیاسی هم دارای نظام سیاسی یکدستی هستیم که صدای منتقدین را برنمیتابد. محصول این روند، نارضایتی است تا کاهش نارضایتی. این وضعیت همه را معترض میکند. کسانی که مخالف نبوده اند هم مخالف میکند. در نهایت این شرایط ما را به وضعیت جدیدی میبرد که در آن، احتمال برخوردهای رادیکال بین مدافع و مخالف به شدت افزایش مییابد.
