۱۶۰۲ مطلب
در مجموع طی ۴۰ سال یعنی از ابتدای سال ۱۳۶۰ تا ابتدای ۱۴۰۰ شاخص قیمتها حدود ۱۳۲۶ برابر شده است؛ و در تمامی ۵ دوره کمابیش این افزایش قیمتها شدید بوده. از ۹/۵ برابر شدن قیمتها در دوره آقای هاشمی که بیشترین بود تا ۲/۳ برابر شدن در دوره خاتمی که کمترین بود.
کیهان درباره عباس عبدی نوشت: او فردی سابقهدار و اهل بخیه در حوزه نظرسنجیسازی (جعل نظرسنجی) به شمار میرود!
به نظر ميرسد كه برخلاف سر و صداي فراوان عدهاي، تقاضا براي واكسن زياد است. مخالفان واكسن هم در خلوت واكسن ميزنند، ولي منافع آنان در اين است كه در ظاهر با آن مخالفت كنند. كساني كه عليه پزشكي نوين شعار ميدهند ولي براي درمان بيماري خود عازم لندن ميشوند!!
پرونده کرسنت میگوید که فقدان وحدت سیاسی و ضعف استقلال قضایی و نهادهای فراقوهای قدرتمند و بیطرف و در غیاب فصلالخطاب سیاسی و از همه مهمتر ضعف نهادهای سیاسی پاسخگو، موجب میشود که نیروهای سیاسی به جای رقابتی قانونمند، وارد ستیز سیاسی و تخریب یکدیگر شوند.
اقدام به شناور کردن قیمت حاملهای انرژی نیازمند شرایط سیاسی و اجتماعی مناسبی است که متاسفانه هر گاه به دست آمده، به دلایل گوناگونی از دسته رفته است. با این حال اکنون چارهای جز این نیست.
تازه شرکتهایی که برق و آب و سایر خدمات دولتی را ارایه میکنند با تثبیت قیمتها نیز به سرعت رو به ورشکستگی خواهند رفت و دچار تورم ناشی از کاهش عرضه نیز خواهیم شد. مساله اساسی جامعه ما نه تورم است و نه کرونا و نه هیچ مشکل یا مساله دیگر، بلکه مشکل اصلی در بیاطلاعی مدیریت عمومی اقتصاد و سایر امور از قواعد حل مسائل است.
در کنار اقدامات برای ورود سرمایه و جلوگیری از خروج آن باید کوشید که مانع مهاجرت و خروج نیروی انسانی متخصص شد. توسعه و پیشرفت بدون وجود و مشارکت چنین نیرویی ممکن نیست.
عباس عبدی نوشت: راهحل واقعی تغییر در سیاست رسانهای صدا و سیماست. پذیرش قواعد حرفهای اطلاعرسانی، بیطرفی سیاسی در مجادلات داخلی و... این راهی است که اگر انجام شود بهطور طبیعی رسانههای غیررسمی به حاشیه خواهند رفت و موجب نگرانی نخواهند بود.
زیان انباشته بزرگترین بانک کشور چقدر است؟ تقریبا به ازای هر ایرانی حدود ۸۰۰ هزار تومان؟! این زیان با قدرت خرید گذشته بوده و رقم واقعی را باید با تورم کنونی محاسبه کرد! جالب است که این زیان بانک ملی است. یعنی بانکی که بسیاری از حسابهای دولتی بدون هیچ سودی در آن است.
جامعه قدرتمند، جامعهای است که به راحتی میتواند دیگران را پذیرا باشد و در فرهنگ خود امکان حضور و ارتقا را در دسترس آنان قرار دهد. آن دسته از جوامع غربی که با حضور مهاجران مخالفت میکنند، در نهایت و به لحاظ اقتصادی از جوامع مهاجرپذیر عقب میافتند.
