ترنج موبایل
کد خبر: ۹۴۴۱۵۲

سریال «شش ماهه»/ پایان مهران مدیری در کمدی

سریال «شش ماهه»/ پایان مهران مدیری در کمدی

سریال «شش ماهه» نه‌تنها نتوانست مخاطبان را دوباره پای تلویزیون بنشاند، بلکه بیش از هر چیز نشانه‌ای از افول کمدی مهران مدیری بود، مسیری که به نظر می‌رسد به خط پایان رسیده است

تبلیغات
تبلیغات

فرارو- اخیراً پخش سریال «شش ماهه» از تلویزیون تمام شد. اثری که همه منتظر بودند تا مخاطبان را دوباره به تماشای سریال‌های صدا و سیما ترغیب کند. اما نتیجه نهایی چیزی جز ناامیدی نبود. نه خنده‌ای در کار بود و نه جذابیتی که بتواند بیننده را با خود همراه کند، گویی کمدی به سبک مهران مدیری دیگر کارکرد گذشته را ندارد. 

بیننده با شنیدن نام کارگردان و بازیگران این تصور را دارد که با اثری خنده‌دار و جذاب روبرو است اما تماشای قسمت ابتدایی سراب رویایی را از بین می‌برد. برخی چند قسمتی به «شش ماهه» فرصت می‌دهند اما آنچه در پایان باقی می‌ماند، وقتی که در راه نخندیدن تلف شده است. 

فاصله عمیق با جامعه و تکرار گذشته

«شش ماهه» می‌خواهد جدید حرف بزند اما به سراغ موضوعاتی می‌رود که بیننده ده سال پیش با آن‌ها آشنا شده، سوژه‌هایی کهنه که نه مهم‌اند و نه خنده دار. مخاطب از کارگردانی که خود را مدعی در کنار مردم بودن می‌داند انتظار دارد حداقل یکبار در اثری که می‌سازد شرایط جامعه را نشان دهد اما «شش ماهه» مدیری نه تنها شبیه به جامعه امروزی نیست بلکه انگار در دنیای دیگری سیر می‌کند. نگاه سطحی به انسان در جامعه امروز نشان عقب ماندگی مدیری و تیم نویسندگی‌اش از تحولات اجتماعی در ایران است. شوخی‌های او شبیه به فردی میانسال است که تلاش بیهوده می‌کند که با نسل z همراه شود. تلاش شکست خورده آن‌ها برای شوخی با مفاهیم که شاید در زمان «پاورچین» یا «هیولا» خنده دار بودند فقط نشانه گسست مهران مدیری و تیمش از جامعه است. 

شش ماهه

مهران مدیری در این سریال همان مسیری را می‌رود که سال‌ها آن را پیموده، کاراکترها همان شخصیت‌هایی هستند که در همه سریال‌های مهران مدیری تکرار شده‌اند. مردهای زن ذلیل، زنان عصبی و پرخاشگر که سر هم داد می‌زنند. شاهین همان پسر عاقلی که سوژه خنده دیگران است، همان تیپی که قبلا سیامک انصاری سال‌ها آن را ایفا می‌کرد. شوخی‌های سطح پایین و بازی‌های عجیب و غریب که مخاطب را شک زده می‌کند. از آن جهت که درک نمی‌کند چگونه علیرضا خمسه اینقدر مصنوعی ایفای نقش می‌کند. در واقع شخصیت جدیدی به وجود نیامده است. 

این اثر را نمی‌توان حتی ضعیف دانست بلکه باید آن را پایانی بر کارگردانی مهران مدیری دانست که فقط پولی از بودجه هنگفت صدا و سیما را هدر داده است. مهران مدیری سال‌ها با تکرار یک فرمول موفق پیش رفت، اما حالا همان فرمول به بن‌بست رسیده است. ناتوانی در به‌روزرسانی نگاه، فاصله گرفتن از جامعه و اصرار بر تکرار گذشته، نشان می‌دهد مدیری دیگر آن چهره اثرگذار سابق نیست. به نظر می‌رسد لازم است این کارگردان از حلقه روشنفکرانه و سطح بالایش خارج شود و کمی در میان مردم گشت و گذار کند تا بفهمد مخاطب امروز به دنبال چیست.

تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
خط داغ
تبلیغات
تبلیغات