گروهی از فعالان اسرائیلی با برپایی نمایشگاهی روی ساحل، پرترههایی از دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، با بینیهای کشیده و نوشتهای با مضمون «دوباره فریب نخورید» به تصویر کشیدند.
۷۴۴ مطلب
گروهی از فعالان اسرائیلی با برپایی نمایشگاهی روی ساحل، پرترههایی از دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، با بینیهای کشیده و نوشتهای با مضمون «دوباره فریب نخورید» به تصویر کشیدند.
این گزارش نشان میدهد چگونه اسرائیل در دوران دونالد ترامپ، استثنای سیاست «اول آمریکا» بوده و از شبکهای کمنظیر از هواداران، رسانهها و کنگره برای پیشبرد اهدافش بهره برده است. نتانیاهو با بازی بر روحیه خودشیفته ترامپ، حمایت او را در لحظههای حساس از جمله علیه ایران جلب کرد. اما دمدمیمزاجی ترامپ، نارضایتی پایگاه ماگا و کاهش محبوبیت اسرائیل در افکار عمومی آمریکا میتواند این رابطه را متزلزل و بازدارندگی تلآویو را با خطر فرسایش و انزوا مواجه سازد.
گروهی از معترضان در سئول پایتخت کره جنوبی در همبستگی با مردم فلسطین دست به تجمع اعتراضی زدند. معترضان تصویر بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی را با پرتاب کفش مورد هدف قرار دادند. آنان با این حرکت خشم خود را نسبت به نسلکشی و جنایات ارتش و دولت اشغالگر اسرائیل در نوار غزه ابراز کردند. تظاهرکنندگان همچنین با سر دادن شعارهایی علیه رژیم صهیونیستی، بر ضرورت پایان فوری حملات و توقف کشتار غیرنظامیان فلسطینی تأکید کردند.
این گزارش با مرور اظهارات تام باراک و سیاستهای اسرائیل پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نشان میدهد تلآویو با اتکای به حمایت بیقید و شرط آمریکا، مرزهای سنتی را بیاعتبار کرده و راهبردی هژمونیک برای سلطه سرزمینی و نظامی در غزه، لبنان و سوریه دنبال میکند. از «دکترین فردای جنگ» نتانیاهو تا الهام از «طرح ینون» و سیاست «پیرامونی» بنگوریون، هدف تضعیف و تجزیه کشورهای عربی، ایجاد مناطق حائل و بهرهگیری از اقلیتهاست.
این گزارش حمله ۹ سپتامبر اسرائیل به رهبران حماس در قطر را نقطه عطفی در کارزار نظامی تلآویو میداند و میپرسد آیا ترکیه میتواند هدف بعدی باشد. نویسنده با اشاره به شباهتهای ترکیه و قطر در روابط با حماس، توضیح میدهد که وابستگی انرژی اسرائیل به ترکیه، قدرت نظامی و نفوذ منطقهای آنکارا و ابزارهای اقتصادیاش بازدارندهاند.
حمله هوایی اسرائیل به دوحه در ۹ سپتامبر، نقطه عطفی در تنشهای خلیج فارس بود که هم قواعد نانوشته امنیتی منطقه را شکست و هم قطر را از جایگاه میانجی خارج کرد. این اقدام، اسرائیل را در نگاه کشورهای عربی به «تهدید مستقیم» تبدیل ساخت و شورای همکاری خلیج فارس را به سمت فعالسازی سازوکار دفاع مشترک کشاند. در پی آن، پیمانهای دفاعی تازه با آمریکا و پاکستان شکل گرفت و اجماعی کمسابقه در جهان عرب علیه تلآویو پدید آمد؛ اجماعی که آینده توافقات ابراهیم و نظم منطقه را مبهم کرده است.
عدادی از هیأتهای شرکتکننده در هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، درست پیش از آغاز سخنرانی بنیامین نتانیاهو نخستوزیر رژیم صهیونیستی، سالن اجلاس را ترک کردند.
سه ماه پس از جنگ دوازدهروزه ایران و اسرائیل، تنشها همچنان بالاست و تحلیلگران دور دوم درگیری را اجتنابناپذیر میدانند. دو طرف با رزمایشهای گسترده پیام بازدارندگی میفرستند، اما بحران هستهای ایران به ابهامی خطرناک تبدیل شده است.
محمد بن سلمان با کارزار شناسایی فلسطین موفقیتی دیپلماتیک کسب کرده، اما ناتوانی در جلب همراهی آمریکا ضعف نفوذ ریاض را آشکار ساخته است. جنگ غزه، بیاعتنایی ترامپ به خواستههای سعودی و نزدیکی ریاض به چین، روسیه و حتی ایران نشان میدهد عربستان در پی بازتعریف جایگاه خود است. بااینحال، ماجراجوییهای منطقهای از یمن تا لبنان و محاصره قطر اغلب نتیجهای معکوس داشتهاند. پیمان دفاعی تازه با پاکستان بیش از آنکه پشتوانهای واقعی باشد، نمایش قدرتی نمادین است؛ زیرا عربستان همچنان ناگزیر زیر چتر امنیتی…
منطقه خلیج فارس همچنان بهای نبود توازن قوا و ناکامی پیمانهای بازدارنده را میپردازد، در حالی که آمریکا پس از دوران اوباما اولویت خاورمیانه را کاهش داده و با سیاستهای متناقض ترامپ بیاعتمادی متحدان عربی را تشدید کرده است. وتوی واشنگتن در شورای امنیت، تناقض روایتها در حمله به دوحه و حمایت آشکار از اسرائیل، پرسشهای جدی درباره آینده همکاری امنیتی با شورای همکاری ایجاد کرده است. همزمان، توافق دفاعی پاکستان و عربستان مسیر همگرایی عربی–اسلامی و کاهش اتکا به واشنگتن را هموار کرده است.
